Waarom extrinsieke doelen niet werken

Tags

,

De afgelopen twee weken wilde ik een blog schrijven over het stellen van doelen, maar het lukte me niet om de juiste toon te vinden. Toen ik dat zojuist aan iemand vertelde, vroeg hij: “Waarom wil je het eigenlijk?” Door deze simpele vraag realiseerde ik me dat ik het tot een extrinsiek doel gemaakt had. Iets wat ik mezelf had opgelegd. Dat bracht de humor terug en nu zal het vast wel lukken.

Intrinsieke doelen
Onderzoek (van o.a. psycholoog Tim Kasser) laat zien dat je van intrinsieke doelen gelukkiger wordt dan van extrinsieke. Intrinsieke doelen zijn doelen waarin al besloten ligt dat je er tevreden van wordt, omdat ze aangeboren psychologische behoeften vervullen. Denk aan doelen die zelf-acceptatie, autonomie, sociale verbondenheid en groei bevorderen.

Extrinsieke doelen
Extrinsieke doelen zijn erop gericht om een beloning of een compliment van anderen te krijgen – ze zijn niet in zichzelf de moeite waard. Voorbeelden hiervan zijn: veel geld hebben, beroemd zijn of iets doen omdat anderen het van je verwachten. Vaak streven mensen naar deze doelen vanuit de gedachte dat dit geluk zal brengen, maar het tegendeel blijkt waar.
Intrinsieke doelen maken gelukkig omdat mensen, op weg naar hun doel, al positieve ervaringen hebben.

Al schrijvende wordt mijn eigen begrip van intrinsiek en extrinsiek ook aangescherpt. Er komen voorbeelden uit mijn eigen leven op. Welk deel van mijn werk doe ik om geld te verdienen (extrinsieke motivatie) en wat doe ik omdat ik er onderweg ook plezier aan heb? Soms denk ik wel eens: hoe minder ik verdien aan mijn bezigheden, hoe gelukkiger ik ben.

Eckhart Tolle: een innerlijk doel
Eckhart Tolle legt het ook mooi uit. Hij maakt onderscheid tussen een innerlijk en een uiterlijk doel. Bij een uiterlijk doel projecteer je het resultaat in de toekomst. Je streeft bijvoorbeeld naar een hoog inkomen om in de toekomst een huis te kunnen kopen. Veel mensen hebben vooral uiterlijke doelen. Op zich is er niets mis met uiterlijke doelen, maar vaak raken we gaandeweg het contact met het innerlijke doel kwijt. Een innerlijk doel begint in het hier en nu; om tevredenheid te vinden in wat er nu is, in plaats van streven naar tevredenheid in de toekomst.

Tolle: “Je moet de staat van vervulling en tevredenheid binnengaan door van binnen een te worden met het huidige moment. Je innerlijke doel is de afstemming met waar je nu bent. Helemaal aanwezig zijn bij wat je nu doet.
De stap die je nu neemt is het belangrijkste. Geef deze stap je volledige aandacht. De bestemming is secundair. Dit betekent niet dat je niet weet waar je naartoe gaat, maar de kwaliteit van je bestemming is afhankelijk van de kwaliteit van de stap van dit moment.”

Word geen slaaf van je doelen
Zoals Tolle ook al aangaf: het is niet verkeerd om uiterlijke doelen te stellen. Doelen geven richting en, als je de juiste doelen stelt, vervulling. Maar blijf kijken of ze intrinsiek zijn, of dat er een extrinsieke motivatie ingeslopen is. Word geen slaaf van je eigen doelen. Als een doel niet meer passend is, verander het dan in iets wat beter bij je past. Of laat iemand je een waarom-vraag stellen.

Stel jij doelen?
Zijn ze extrinsiek of intrinsiek?

 

Advertenties

Kwetsbaarheid is niet hetzelfde als zwakte

Tags

, ,

Op dit moment geef ik een training ‘The Science of Happiness’. Het thema kwetsbaarheid is een wezenlijk onderdeel van deze training. Tijdens de voorbereiding kwam ik erachter, dat ik kwetsbaarheid soms wel degelijk zie als zwakte. Genoeg reden om me er weer in te verdiepen.

Mijn grote inspiratiebron voor dit onderwerp is onderzoekster en schrijfster Brené Brown. In een van haar lezingen vraagt ze het publiek waar ze aan denken bij het woord kwetsbaarheid. Dat leek me ook een mooie vraag voor de deelnemers van onze training. 

Om te kijken of het zou werken, stelde ik de vraag eerst aan mezelf: waar denk ik aan bij kwetsbaarheid? En ja, toen bleek dat ik zelf kwetsbaarheid wel degelijk zie als zwakte, met het niet goed voelen over mezelf.

Dus toen heb ik de boeken van Brené Brown zoals ‘De Kracht van Kwetsbaarheid’ en ‘De Moed van Imperfectie’ weer uit de kast gepakt en haar Ted-talks nog een keer bekeken.

Brené Brown omschrijft kwetsbaarheid als onzekerheid, risico nemen en je emotioneel openstellen.

Kwetsbaarheid ziet ze niet als zwakte, maar eerder als de basis voor liefde, creativiteit, vertrouwen en het gevoel van verbondenheid en je geaccepteerd weten. Als je een vriendschap of een relatie wilt, als je iets wilt bereiken in je werk, of als je een nieuwe stap wil nemen in je leven, dan houdt dat een risico in. Je bent kwetsbaar als je je wilt verbinden aan iemand, als je creatief wilt zijn, of als je wilt vertrouwen.

Daarom vindt Brené Brown het zeer problematisch als een maatschappij de capaciteit voor kwetsbaarheid aan het verliezen is.

Hoe proberen we kwetsbaarheid te omzeilen?

• We zoeken naar verdoving, naar constante afleiding – we doen dingen die ons wel bezighouden, maar die niet wezenlijk voor ons zijn.
• We vermijden dingen uit angst dat ze misschien niet zullen gaan zoals we willen. We nemen geen emotioneel risico.
• We zoeken bescherming in perfectionisme.
Brown: ‘Perfectionisme is een vorm van zelfbescherming – een loodzwaar schild dat we met ons meeslepen vanuit de gedachte dat het ons zal beschermen, terwijl het juist datgene is wat ons ervan weerhoudt onze vleugels uit te slaan.’
‘Perfectionisten hebben de volgende gevaarlijke en belemmerende overtuiging opgepikt: ik ben wat ik doe en hoe goed ik dat doe. Plezieren. Presteren. Perfectioneren. Gezonde inspanning is op jezelf gericht: hoe kan ik beter worden? Perfectionisme is op de ander gericht: wat zullen ze ervan vinden?’
Perfectionisme kan ook betekenen dat we heel lang nadenken over de juiste keus. Kwetsbaarheid betekent dat we de onzekerheid van de-niet- perfecte-keus omarmen.
• We denken: het wordt toch niks. We hanteren teleurstelling als levensstijl, in plaats van het risico te nemen dat we ons teleurgesteld zullen voelen, als iets niet gaat zoals we het gewenst hadden.
• We denken dat als iets niet heel bijzonder is, niet perfect, dat het dan betekenisloos is. We vergelijken onszelf met anderen, waarbij we er vaak zelf niet zo goed van af komen.

Wat me hierbij inspireert, is dat kwetsbaarheid voorbij gaat aan zwakte of het gevoel niet goed genoeg te zijn. Ook als je iets positiefs wil neerzetten in je leven, dan gaat dat gepaard met kwetsbaarheid. Je neemt een stap en het is niet zeker dat je zult slagen. Dingen kunnen ‘mislukken’, maar dat hoort erbij. Dit geeft een hele andere kijk op hoe je in de wereld staat, op risico’s nemen en de onzekerheid over hoe iets uit zal pakken.

Hoe kun je kwetsbaarheid omarmen?

• Door te accepteren dat je niet perfect bent en dat de wereld om ons heen niet perfect.
• Door dingen te doen waarvan je de uitkomst niet weet. Ook je acties hoeven niet perfect te zijn.
• Door je niet alleen te richten op het resultaat in de toekomst, maar door in het moment te zijn, dat is goed genoeg.
• Door het gewone te waarderen.
• Door je te verbinden met mensen om je heen, of met de natuur.
• Door dankbaarheid te beoefenen.

Door kwetsbaar te durven zijn, krijgt ons leven betekenis.

Hoe ga jij om met kwetsbaarheid? Omzeil je het of omarm je het?
Welke kwetsbare actie zou je vandaag kunnen doen?

Training The Science of Happiness

Kaizen: bescheiden en subtiel je werkprocessen verbeteren

Een van mijn opdrachtgevers, die zijn organisatie wil verbeteren, vroeg me het boek Gemba Kaizen te lezen. Ik had nog nooit van kaizen gehoord, maar het is erg interessant.
Kaizen betekent: continu verbeteren van kwaliteit. Het gaat daarbij niet om het voldoen aan een van bovenaf opgelegde norm, maar over het opbouwen van een lerende organisatie. Werk wordt gezien als een manier om jezelf te ontwikkelen.

Wat is kaizen?
Kaizen gaat niet over dure innovatieve vernieuwingen of aankopen, maar om een serie kleine haalbare verbeteringen door communicatie, training, teamwerk, betrokkenheid, zelfdiscipline en gezond verstand.
Kaizen is gericht op het verbeteren van het werkproces, niet op het resultaat.
Kaizen is bescheiden en subtiel.

Waar vindt de verbetering plaats?
Op de gemba, de werkvloer, de plek waar het werk gedaan wordt. Gemba kaizen betekent dat je, wil je iets verbeteren in het proces, je naar de werkvloer moet. In een grotere organisatie betekent dit dat je niet achter je computer blijft zitten managen, maar dat je daadwerkelijk kijkt wat er op de werkvloer gebeurt.

Ik vind het interessant dat veel adviezen uit het boek overeenkomen met wat ik van mijn spirituele leraar leer. Hij stimuleert ons altijd om de werkvloer op te gaan, om met mensen te praten in plaats van op een lijst te kijken met hun gegevens. De landkaart is niet de realiteit zelf.
Niet alleen in bedrijven, maar ook in je eigen huishouding kun je natuurlijk kaizen toepassen, in kleine stapjes.

Wat verbeteren we met kaizen?
Q – De kwaliteit van wat je levert en van de processen die hierbij een rol spelen
C – De kosten. Kostenbesparing moet niet ten koste van de kwaliteit gaan, maar is gebaseerd op:
• het verminderen van verspilling
• het verbeteren van de kwaliteit van de werkprocessen
• het vermijden van fouten
D – De levering: iets binnen een vastgestelde tijd doen.

Drie eenvoudige basisbeginselen
Er zijn drie manieren om QCD te bereiken, die gemakkelijk te begrijpen en toe te passen zijn:

1) De vijf S-en:
• schiften: alles wat overbodig is, of wat geen waarde vertegenwoordigt, verwijderen.
Denk bijvoorbeeld aan kapotte spullen, of verouderd materiaal.
• sorteren: op een zinvolle manier rangschikken wat over is. Alles op een daarvoor geschikte plaats.
• schoonmaken. Hieronder vallen ook: het wegnemen van oorzaken van storingen en het aanpakken van plekken waar rommel zich ophoopt. Als ik daar bij stilsta, krijg ik direct zin om mijn meterkast aan te pakken. Daar ligt allemaal kleding in, niet echt efficiënt. Temeer daar er nu een tafel voor de deur staat, die je opzij moet schuiven wil je in de meterkast. Je begrijpt het al, deze kleding draag ik niet meer.
• standaardiseren van de drie voorgaande.
• standhouden: dit hele proces tot een gewoonte maken. Ook steun vragen hoort hierbij, en afspraken maken met anderen over hoe dit tot een continue proces te maken.

2) Eliminatie van verspilling
Denk hierbij aan zaken of activiteiten die geen waarde toevoegen.
Stel jezelf eens de vraag: welke activiteiten die ik vandaag gedaan heb, voegen echt waarde toe (aan mijn missie of aan mijn diensten)?
Wat heeft geen waarde toegevoegd, maar was een verspilling, bijvoorbeeld van tijd?

3) Standaardisatie
Dit klinkt misschien saai en alsof je je vrijheid kwijtraakt.
Maar het gaat om:
• de beste, eenvoudigste en goedkoopste manier om een taak te doen
• het niet verloren laten gaan van know-how. Door standaardisering kun je kennis doorgeven, over hoe je iets het beste kunt doen
• minder tijdverspilling, omdat er een standaard is die goed werkt
• omdat er een basisstandaard is, kun je mensen trainen om een taak uit te voeren volgens die standaard

Hoe kun je beginnen?
Zelf merkte ik dat door me te verdiepen in gemba kaizen, ik anders naar werkprocessen ging kijken. Liever gezegd: ik werd me er meer bewust van dat het processen zíjn. Waar ik voorheen eerder dacht: dit functioneert niet, of hier lopen we achter, denk ik nu: wat kunnen we doen om dit proces te verbeteren? Welke stappen heeft dit proces en waar stagneert het? Welke verspilling vindt hier plaats? Hoe kan ik minder achter de feiten aanlopen en – samen met anderen – daadwerkelijk een verandering in het proces bewerkstelligen?

Ik vind kaizen een hele inspirerende manier van naar werk kijken die betrokkenheid oproept.
Bij de opdrachtgever gaan we met het hele team ook verder aan de slag met kaizen. Fijn, een lerende organisatie, daar hou ik van.

Verder lezen
Het boek Gemba Kaizen is best duur: € 53,50. Zelf heb ik het uit de bieb gehaald, waar het in het archief stond.
Ook vond ik op het internet een gratis mini-cursus over de vijf S-en: https://www.flowinmotion.com/gratis-5s-cursus/