Ruimte voor wat echt belangrijk voor je is

Tags

, , ,

 

atelier
Afgelopen weekend heb ik een rigoureuze actie ondernomen: in mijn woonkamer heb ik een ‘atelier’, een creatieve ruimte, gemaakt. Dit was ik al een hele tijd van plan, maar het kwam er niet van. Achteraf gezien niet verwonderlijk, want het was nogal een operatie.

Ruimte scheppen
Het belangrijkste was om meer ruimte te scheppen. Daarom wilde ik een grote kast naar boven verplaatsen, naar mijn slaapkamer. Het werk begon met het leeghalen van de kast. Tsjonge, wat zat er veel in. De hele woonkamer lag vol: tekeningen, krijt, boeddhistische teksten, schriften met aantekeningen, electrische apparaten waaronder een mini-versterker en een toetsenbord, onduidelijke frutsels, boeken, foto’s, overlijdenskaarten, rollen plakband – alles door elkaar.

Het grote voordeel van het leeghalen van de kast was, dat ik vergelijkbare dingen bij elkaar kon leggen en een nieuwe plek kon geven. Het was overigens nog wel spannend of de kast wel door het trapgat zou kunnen, maar het ging net. Gelukkig had ik hulp van twee mannen – in m’n eentje was het nooit gelukt.

Organiseren van binnen naar buiten
Tijdens het opruimen vond ik een boek terug, ‘Organiseren van binnen naar buiten’, van Julie Morgenstern. De subtitel is: ‘Een helder en doeltreffend systeem om je huis, je kantoor en je leven op orde te brengen’. En de subsubtitel: ‘Het enige boek over organiseren dat je werkelijk nodig hebt om het minder druk te krijgen’. Af en toe sloeg ik dit boek open om inspiratie op te doen.

Julie zegt het mooi:
‘Organiseren is niet alleen een kwestie van troep weggooien en zorgen dat de ruimte er “netjes” uitziet. Het gaat veel dieper. Organiseren is een kwestie van je ruimte zodanig inrichten dat deze weerspiegelt wie je bent en wat voor jou belangrijk is. De ruimte zal er uitnodigend uitzien en je in staat stellen om je te concentreren op één activiteit. Je omgeving zal je met visuele hints aangeven wat er gedaan moet worden en als je leven druk wordt, en je je prioriteiten niet meer helder voor ogen hebt, is één blik op je omgeving genoeg om je eraan te herinneren wie je bent en wat belangrijk voor je is.’

Reflectie
Julie laat je, voordat je tot acties overgaat, reflecteren over wat je met een bepaalde ruimte wilt. Ze heeft daar vijf vragen voor:
1) Wat werkt wel?
2) Wat werkt niet?
3) Welke spullen zijn essentieel voor je?
4) Waarom wil je gaan organiseren?
5) Wat is de oorzaak van de problemen?

Voor mij was het belangrijkste dat ik een atelierruimte wilde, een plek voor creativiteit. Een plek die niet representatief hoeft te zijn en waar ik uitdrukking kan geven aan wat er in me leeft en wat me inspireert. Af en toe bezoek ik wel eens een Kunstroute, waarbij je kunstenaars in hun atelier kunt bezoeken. Soms kom ik dan op plekken, waarbij ik denk: ‘Wow, wat inspirerend’. Dan werd ik ook wel eens jaloers. Voor mij geeft dat aan dat ik er zelf ook naar verlangde zo’n plek te hebben.

Alles valt op z’n plek
Terug naar de opruimactie. De grote kast ging naar boven, wat betekende dat er ook een kleinere kast van boven naar beneden moest. Hier zaten een hoop kleren in, waarvan ik veel niet meer droeg: te groot, te oud, of het stond toch niet zo geweldig. De lege, open kast ging naar beneden en daar heb ik alle teken- en schilderspullen in gedaan.
De woonkamer heeft nu duidelijker functies: een plek om te mediteren, de creatieve ruimte, een plek om lekker te zitten en een werkplek met m’n computer. Het is wonderbaarlijk hoe, door voorrang te geven aan een creatieve plek, de rest ook opeens veel logischer en helderder is. Ik ben echt blij met deze verandering!

Niet alleen voor mezelf
Het atelier is overigens niet alleen voor mezelf. In m’n coachingsessies werk ik ook graag met tekenen. Als je een gesprek wilt en dit lijkt je leuk: je bent van harte welkom in de creatieve ruimte.

Hoe het daarna ging: ik ben in de week na deze actie meteen verder gaan werken aan een schilderijtje wat ik nog had. Ook geniet ik erg van de plek om lekker te zitten.

En de positieve impact van de verandering blijft me verbazen!

 

 

 

Waarom extrinsieke doelen niet werken

Tags

,

De afgelopen twee weken wilde ik een blog schrijven over het stellen van doelen, maar het lukte me niet om de juiste toon te vinden. Toen ik dat zojuist aan iemand vertelde, vroeg hij: “Waarom wil je het eigenlijk?” Door deze simpele vraag realiseerde ik me dat ik het tot een extrinsiek doel gemaakt had. Iets wat ik mezelf had opgelegd. Dat bracht de humor terug en nu zal het vast wel lukken.

Intrinsieke doelen
Onderzoek (van o.a. psycholoog Tim Kasser) laat zien dat je van intrinsieke doelen gelukkiger wordt dan van extrinsieke. Intrinsieke doelen zijn doelen waarin al besloten ligt dat je er tevreden van wordt, omdat ze aangeboren psychologische behoeften vervullen. Denk aan doelen die zelf-acceptatie, autonomie, sociale verbondenheid en groei bevorderen.

Extrinsieke doelen
Extrinsieke doelen zijn erop gericht om een beloning of een compliment van anderen te krijgen – ze zijn niet in zichzelf de moeite waard. Voorbeelden hiervan zijn: veel geld hebben, beroemd zijn of iets doen omdat anderen het van je verwachten. Vaak streven mensen naar deze doelen vanuit de gedachte dat dit geluk zal brengen, maar het tegendeel blijkt waar.
Intrinsieke doelen maken gelukkig omdat mensen, op weg naar hun doel, al positieve ervaringen hebben.

Al schrijvende wordt mijn eigen begrip van intrinsiek en extrinsiek ook aangescherpt. Er komen voorbeelden uit mijn eigen leven op. Welk deel van mijn werk doe ik om geld te verdienen (extrinsieke motivatie) en wat doe ik omdat ik er onderweg ook plezier aan heb? Soms denk ik wel eens: hoe minder ik verdien aan mijn bezigheden, hoe gelukkiger ik ben.

Eckhart Tolle: een innerlijk doel
Eckhart Tolle legt het ook mooi uit. Hij maakt onderscheid tussen een innerlijk en een uiterlijk doel. Bij een uiterlijk doel projecteer je het resultaat in de toekomst. Je streeft bijvoorbeeld naar een hoog inkomen om in de toekomst een huis te kunnen kopen. Veel mensen hebben vooral uiterlijke doelen. Op zich is er niets mis met uiterlijke doelen, maar vaak raken we gaandeweg het contact met het innerlijke doel kwijt. Een innerlijk doel begint in het hier en nu; om tevredenheid te vinden in wat er nu is, in plaats van streven naar tevredenheid in de toekomst.

Tolle: “Je moet de staat van vervulling en tevredenheid binnengaan door van binnen een te worden met het huidige moment. Je innerlijke doel is de afstemming met waar je nu bent. Helemaal aanwezig zijn bij wat je nu doet.
De stap die je nu neemt is het belangrijkste. Geef deze stap je volledige aandacht. De bestemming is secundair. Dit betekent niet dat je niet weet waar je naartoe gaat, maar de kwaliteit van je bestemming is afhankelijk van de kwaliteit van de stap van dit moment.”

Word geen slaaf van je doelen
Zoals Tolle ook al aangaf: het is niet verkeerd om uiterlijke doelen te stellen. Doelen geven richting en, als je de juiste doelen stelt, vervulling. Maar blijf kijken of ze intrinsiek zijn, of dat er een extrinsieke motivatie ingeslopen is. Word geen slaaf van je eigen doelen. Als een doel niet meer passend is, verander het dan in iets wat beter bij je past. Of laat iemand je een waarom-vraag stellen.

Stel jij doelen?
Zijn ze extrinsiek of intrinsiek?

 

Kaizen: bescheiden en subtiel je werkprocessen verbeteren

Een van mijn opdrachtgevers, die zijn organisatie wil verbeteren, vroeg me het boek Gemba Kaizen te lezen. Ik had nog nooit van kaizen gehoord, maar het is erg interessant.
Kaizen betekent: continu verbeteren van kwaliteit. Het gaat daarbij niet om het voldoen aan een van bovenaf opgelegde norm, maar over het opbouwen van een lerende organisatie. Werk wordt gezien als een manier om jezelf te ontwikkelen.

Wat is kaizen?
Kaizen gaat niet over dure innovatieve vernieuwingen of aankopen, maar om een serie kleine haalbare verbeteringen door communicatie, training, teamwerk, betrokkenheid, zelfdiscipline en gezond verstand.
Kaizen is gericht op het verbeteren van het werkproces, niet op het resultaat.
Kaizen is bescheiden en subtiel.

Waar vindt de verbetering plaats?
Op de gemba, de werkvloer, de plek waar het werk gedaan wordt. Gemba kaizen betekent dat je, wil je iets verbeteren in het proces, je naar de werkvloer moet. In een grotere organisatie betekent dit dat je niet achter je computer blijft zitten managen, maar dat je daadwerkelijk kijkt wat er op de werkvloer gebeurt.

Ik vind het interessant dat veel adviezen uit het boek overeenkomen met wat ik van mijn spirituele leraar leer. Hij stimuleert ons altijd om de werkvloer op te gaan, om met mensen te praten in plaats van op een lijst te kijken met hun gegevens. De landkaart is niet de realiteit zelf.
Niet alleen in bedrijven, maar ook in je eigen huishouding kun je natuurlijk kaizen toepassen, in kleine stapjes.

Wat verbeteren we met kaizen?
Q – De kwaliteit van wat je levert en van de processen die hierbij een rol spelen
C – De kosten. Kostenbesparing moet niet ten koste van de kwaliteit gaan, maar is gebaseerd op:
• het verminderen van verspilling
• het verbeteren van de kwaliteit van de werkprocessen
• het vermijden van fouten
D – De levering: iets binnen een vastgestelde tijd doen.

Drie eenvoudige basisbeginselen
Er zijn drie manieren om QCD te bereiken, die gemakkelijk te begrijpen en toe te passen zijn:

1) De vijf S-en:
• schiften: alles wat overbodig is, of wat geen waarde vertegenwoordigt, verwijderen.
Denk bijvoorbeeld aan kapotte spullen, of verouderd materiaal.
• sorteren: op een zinvolle manier rangschikken wat over is. Alles op een daarvoor geschikte plaats.
• schoonmaken. Hieronder vallen ook: het wegnemen van oorzaken van storingen en het aanpakken van plekken waar rommel zich ophoopt. Als ik daar bij stilsta, krijg ik direct zin om mijn meterkast aan te pakken. Daar ligt allemaal kleding in, niet echt efficiënt. Temeer daar er nu een tafel voor de deur staat, die je opzij moet schuiven wil je in de meterkast. Je begrijpt het al, deze kleding draag ik niet meer.
• standaardiseren van de drie voorgaande.
• standhouden: dit hele proces tot een gewoonte maken. Ook steun vragen hoort hierbij, en afspraken maken met anderen over hoe dit tot een continue proces te maken.

2) Eliminatie van verspilling
Denk hierbij aan zaken of activiteiten die geen waarde toevoegen.
Stel jezelf eens de vraag: welke activiteiten die ik vandaag gedaan heb, voegen echt waarde toe (aan mijn missie of aan mijn diensten)?
Wat heeft geen waarde toegevoegd, maar was een verspilling, bijvoorbeeld van tijd?

3) Standaardisatie
Dit klinkt misschien saai en alsof je je vrijheid kwijtraakt.
Maar het gaat om:
• de beste, eenvoudigste en goedkoopste manier om een taak te doen
• het niet verloren laten gaan van know-how. Door standaardisering kun je kennis doorgeven, over hoe je iets het beste kunt doen
• minder tijdverspilling, omdat er een standaard is die goed werkt
• omdat er een basisstandaard is, kun je mensen trainen om een taak uit te voeren volgens die standaard

Hoe kun je beginnen?
Zelf merkte ik dat door me te verdiepen in gemba kaizen, ik anders naar werkprocessen ging kijken. Liever gezegd: ik werd me er meer bewust van dat het processen zíjn. Waar ik voorheen eerder dacht: dit functioneert niet, of hier lopen we achter, denk ik nu: wat kunnen we doen om dit proces te verbeteren? Welke stappen heeft dit proces en waar stagneert het? Welke verspilling vindt hier plaats? Hoe kan ik minder achter de feiten aanlopen en – samen met anderen – daadwerkelijk een verandering in het proces bewerkstelligen?

Ik vind kaizen een hele inspirerende manier van naar werk kijken die betrokkenheid oproept.
Bij de opdrachtgever gaan we met het hele team ook verder aan de slag met kaizen. Fijn, een lerende organisatie, daar hou ik van.

Verder lezen
Het boek Gemba Kaizen is best duur: € 53,50. Zelf heb ik het uit de bieb gehaald, waar het in het archief stond.
Ook vond ik op het internet een gratis mini-cursus over de vijf S-en: https://www.flowinmotion.com/gratis-5s-cursus/