Tags

, ,

Vandaag wil ik graag een blog aan mijn lieve vader wijden. Afgelopen zaterdag was het een jaar geleden dat hij is overleden.

De laatste keer dat ik met mijn vader was, zaten we in zijn tuin. We wisten dat dit onze laatste ontmoeting zou kunnen zijn, omdat hij een risicovolle operatie zou ondergaan. Het gesprek was niet zo diepgaand, wat ik wel gehoopt had. Hoewel we in woorden niet zo intiem waren, deelden we wel de ervaring, het samen genieten van het paradijselijke uitzicht, in Friesland, vlak onder aan de dijk van het IJsselmeer. Ik maakte deze foto van wat wij toen samen zagen. Een kostbaar moment.

Het overlijden van een dierbare is een sterke ‘reminder’ dat het leven ophoudt, vroeg of laat. Reflectie over de eindigheid van je leven brengt urgentie. Als je nu zou sterven, heb je dan geleefd zoals je wilde leven? Heb je gezegd wat je wilde zeggen? Heb je het allerbelangrijkste gedaan?