een werkweek van vier uur

Dit boek van Timothy Ferris met de aanlokkelijke titel Een werkweek van 4 uur verscheen al in 2007 en er zijn veel van verkocht. Misschien heb je het gelezen, maar heb je het ook toegepast?
Onlangs verscheen er overigens een herziene versie maar die heb ik niet gelezen.

Het deel van dit boek dat me het meeste aanspreekt, gaat over het elimineren van dingen die er niet toe doen. Dit is gerelateerd aan mijn derde principe van eenvoud: ‘Focus op het allerbelangrijkste’.

Het 80/20 principe
Bij het elimineren van activiteiten zijn er twee wetten die je kunnen helpen: het 80/20 principe en de Wet van Parkinson.
Over het 80/20 principe heb ik al eerder geschreven. In het kort komt het erop neer dat een klein deel (20%) van input het grootste deel (80%) van output tot gevolg heeft. En 80% van de input geeft slechts 20% resultaat. Een voorbeeld: 20% van je kleren draag je 80% van de tijd; 80% van je kleding draag je 20% van de tijd. Of: 80% van de winst komt van 20% van de klanten; 20% van de winst komt van 80% van de klanten. Als ondernemer kun je je bijvoorbeeld het beste richten op de 20% klanten die het meeste winst geven (als winst maken een belangrijk doel voor je is). Het 80/20 principe kun je overal op toepassen. Lees m’n eerdere blog hierover, maar kom wel hier terug – afleiding zit in een klein hoekje 🙂

De Wet van Parkinson
De Wet van Parkinson is als volgt: hoe meer tijd je voor een taak uittrekt, hoe meer deze toeneemt in (vermeende) belangrijkheid en complexiteit.
Om dit om te keren, stel je van tevoren vast hoeveel tijd je aan een taak wilt besteden. Je gaat dus niet gewoon maar beginnen met die boekhouding en je ziet wel wanneer je er weer mee ophoudt. Nee, je zegt bijvoorbeeld tegen jezelf: ik werk vandaag 1 uur aan de boekhouding, niet meer.

Het beste is om beide wetten te combineren: je kiest de 20% met het meeste effect (en wat voor jou het meeste betekenis heeft) en stelt grenzen aan de tijd die je ermee bezig bent.
Ferris zegt dat als je niet hebt vastgesteld welke taken cruciaal zijn voor je missie en je te ruime begin- en eindtijden voor de uitvoering hebt, dat het onbelangrijke dan belangrijk wordt. Ook als je wel weet wat essentieel voor je is, zullen zich toch nieuwe onbeduidende taken aan je opdringen. Die taken dijen uit en kunnen al je tijd opslokken, zodat je aan het eind van de dag niets van belang hebt afgekregen.

Behulpzame vragen die Ferris stelt:
• wat zijn jouw top drie activiteiten die je gebruikt om de tijd te doden en om echt belangrijke activiteiten uit te stellen?
• als dit het enige is wat ik vandaag gedaan krijg, ben ik dan tevreden over mijn dag?

Een automatische bron van inkomsten creëren
Een belangrijk deel van het boek gaat over hoe je een bedrijf of een bron van inkomsten kunt opzetten, waarbij je alles uitbesteedt. Je maakt jezelf overbodig terwijl je toch inkomsten genereert. Dit deel van het boek vind ik het lastigste. Als je verder leest zul je begrijpen waarom. Maar ik ben heel benieuwd of er lezers zijn die hier wel mee aan de slag zijn gegaan en in hoeverre het hun gelukt is.

Wat doe je dan de rest van de week?
Al lezende vroeg ik me af: wat doe je dan de rest van de tijd? Ferris’ antwoord is, ook naar aanleiding van gesprekken met andere ‘nieuwe rijken’, dat er twee dingen van fundamenteel belang zijn: levenslang blijven leren en iets voor anderen doen.
Dat vind ik grappig maar ook een beetje de omgekeerde wereld. Eerst elimineert Ferris alles en hij zorgt ervoor dat er inkomsten zijn zonder dat hij er iets voor hoeft te doen en vervolgens vraagt hij zich af wat hij met alle vrijgekomen tijd gaat doen.

Je kunt het ook omkeren: begin met jezelf af te vragen wat je voor anderen zult doen en wat je wilt leren. Neem die motivatie mee in alles wat je doet. Dan doe je wat betekenisvol is. En dan is werk ook niet zozeer ‘werk’.
Niet dat dit zo gemakkelijk is natuurlijk, maar dat is de werkweek van 4 uur ook niet. Er zijn genoeg uitdagingen en valkuilen. Ferris bespreekt ze uitgebreid in zijn boek. De verdienste van dit boek is dat het prikkelt en inspireert om buiten de gebaande paden te gaan en dat is heel verfrissend.

Hoe je het ook aanpakt, elimineer! Creëer ruimte voor wat wezenlijk voor je is.

Op welk aspect van jouw leven zouden het 80/20 principe en de wet van Parkinson het meeste impact hebben? (dit is in zichzelf al een 80/20 vraag 🙂)